|
Üzüntü,
neşesizlik, karamsarlık ve hayattan zevk alamama herkesin zaman
zaman yaşadığı duygulardır.
Fakat bunlar çoğu zaman normal yaşantılar iken kimi zaman
tedaviyi gerektiren depresyon belirtisi olabilmektedir.
Zaman zaman herkesin yaşadığı bazı duyguların ve düşüncelerin ne
zaman bir depresyon belirtisi sayılacağı üzerinde önemle
durulması gereken bir konudur.
Depresyon, esas
olarak yaşamdan ve yaşadıklarından zevk alamama halidir. Depresyon yaşayan
bir kişi daha önce severek isteyerek yaptığı şeyleri artık yapmak
istememeye, yapsa bile bunlardan zevk alamamaya başlar. Yaşama sevincinin
yerini “üzüntü, keder, mutsuzluk, isteksizlik, karamsarlık, umutsuzluk ve
suçluluk” gibi duygular alır.
Tedaviyi
gerektiren bir depresyondan söz edebilmek için göz önüne alınan en önemli
ölçüt "üzüntü, keder, mutsuzluk, isteksizlik, karamsarlık, umutsuzluk ve
suçluluk” gibi duyguların ne kadar sürdüğüdür. Bu duygular en az iki
haftadır hemen hemen her gün oluyorsa ve günboyu sürüyorsa bu durum tedaviyi
gerektiren bir depresyonla karşı karşıya olunduğunun önemli bir kanıtıdır.
Depresyonda olup olmadığınız konusunda bir
fikir sahibi olabilmeniz için aşağıda depresyonlu kişilerde görülebilen
belirtiler verilmiştir. Bunlardan birden fazlası sizde günboyu sürüyor ve
hemen hemen her gün oluyorsa depresyon yaşıyor olabilirsiniz.
Bu belirtiler yaşamınızı da etkilemeye başladıysa mutlaka bir doktora
başvurmayı düşününüz.
-
Üzüntü, keder, mutsuzluk, isteksizlik,
karamsarlık, umutsuzluk ve suçluluk duyguları
-
İlgi istek kaybı (her zaman severek
isteyerek ve zevk alarak yapılanları artık yapmak istememe ve
bunları yapılsa bile zevk almama)
-
İştah değişiklikleri (iştahsızlık ya da
iştah artışı)
-
Vücut ağırlığında değişme (zayıflama ya da
şişmanlama)
-
Uyku bozuklukları (uykuya dalamama,
geceleri uyanma, sabahları çok erken uyanıp tekrar uykuya dalamama,
sabahları dinlenmiş bir şekilde kalkamama, aşırı uyuma)
-
Durgunluk ya da aşırı hareketlilik (ruhsal
olarak her zamankinden daha durgun olma, bedensel olarak her
zamankinden daha hareketsiz olma ya da yerinde duramama)
-
Yorgunluk, bitkinlik, halsizlik, enerji
kaybı (eskisine göre daha çabuk yorulma, kendini güçsüz, halsiz ve
bitkin hissetme)
-
Değersizlik duyguları (kendini eskisine
göre daha değersiz, işe yaramaz bir insan olarak görme)
-
Suçluluk duyguları (yaşadıkları ile ilgili
olarak kendini aşırı suçlama)
-
Kararsızlık, konsantrasyon güçlüğü, dikkati
toplayamama
-
Ölüm ve intihar düşünceleri
Prof. Dr. Erol Özmen
Celal Bayar Üniversitesi Tıp
Fakültesi
Psikiyatri Anabilim Dalı
(Yazılı
olarak izin alınmadan alıntı yapılamaz.)
(14.02.2010) |
