Psikoloji & Psikiyatri

Psikoloji ve psikiyatrinin internet adresi

 

Depresif Bozukluklar

Prof. Dr. Erol Özmen

Depresif bozukluklar esas olarak iki tanı grubuna ayrılarak incelenmektedir. Bu iki tanı grubundan birisi major depresif bozukluk (major depresyon), diğeri ise distimik bozukluktur (distimi). Hem major depresyonun hem distiminin temel belirtisi doğal olarak depresyondur. Bu iki tanının birbirinden en önemli farklılıkları, yaşanan depresyonun şiddeti ve süresidir. Major depresyon görece daha ağır ve görece daha kısa süreli, distimi ise görece daha hafif ve görece daha uzun süreli durumları ifade etmektedir.

Major depresyon genel olarak sınırlı süreler içinde ortaya çıkan ve yineleyebilen bir hastalıktır. Major depresyon atağı olarak tanımlanabilecek bu dönemler dışında bu hastalığa yakalananların büyük bir kısmı tamamen eski haline dönmektedirler.

Amerikan Psikiyatri Birliği’nin ölçütlerine göre bir kişiye major depresyon tanısı konulabilmesi için depresyon belirtilerinin en az iki hafta hemen hemen her gün ve günün büyük bölümünü kaplayacak şekilde sürmesi ve kişinin her zamanki yaşamını olumsuz yönde etkilemesi gerekmektedir.

Bu sınıflandırma sistemine göre hastaya tanı koymada kullanılan belirtiler arasında depresyonlu duygudurum; ilgi-istek kaybı, yaşadıklarından zevk alamama, iştah değişiklikleri, vücut ağırlığında değişme, uyku bozuklukları, psikomotor yavaşlama ya da ajitasyon, yorgunluk, bitkinlik, enerji kaybı, değersizlik, aşırı ve uygun olmayan suçluluk duyguları, düşünme ve düşünceleri belli bir konuda toplama güçlüğü, kararsızlık, ölüm düşünceleri ve intihar düşünceleri bulunmaktadır.

Yukarıda sayılan belirtilerin herkesin günlük yaşamında zaman zaman yaşayabildiği belirtiler olması kafaları biraz karıştırabilmektedir. Fakat bu belirtilerin tanı koydurucu olarak kullanılabilmesi için en az iki hafta sürmesi, gününü büyük bölümünü kaplaması ve hemen hemen her gün olacak şekilde süreklilik göstermesi gerekmektedir.

Distimi genel olarak major depresyona göre daha hafif, fakat daha uzun süren ve süregen seyir gösteren bir hastalıktır. Bir kişiye distimi tanısı konulabilmesi için belirtilerin en az iki yıl sürmesi ve kişinin her zamanki yaşamını olumsuz etkilemesi gerekmektedir.

Amerikan Psikiyatri Birliği’nin ölçütlerine göre distimi tanısı koymada kullanılan belirtiler arasında depresyonlu duygudurum, iştah değişiklikleri, uyku değişiklikleri, yorgunluk, kendini değersiz hissetme, düşünceleri belli bir konuda toplayamama, kararsızlık ve umutsuzluk bulunmaktadır.

KAYNAK
Amerikan Psikiyatri Birliği (1994) Mental bozuklukların tanısal ve sayımsal elkitabı, dördüncü baskı (DSM-IV), Amerikan Psikiyatri Birliği, Washington DC, 1994’den çeviren Köroğlu E, Hekimler Yayın Birliği, Ankara.

Prof. Dr. Erol Özmen

Yazılı olarak izin alınmadan alıntı yapılamaz.

Prof. Dr. Erol Özmen’nin diğer makaleleri için lütfen tıklayınız