Psikoloji & Psikiyatri

Psikoloji ve psikiyatrinin internet adresi

Şüphe – Şüphecilik – Kuşku – Kuşkuculuk – Kuruntu

Şüphe, kuşku ve kuruntu günlük dilde çok farklı anlamlara gelecek şekilde kullanılabilmektedir. Psikolojide ise özellikle şüphe ya da şüphecilik ‘olup bitenlerin arkasında görünenden daha farklı şeylerin olduğuna inanma’ ve ‘bir başkasının ya da başkalarının kendisine yönelik kötü niyet beslediğini, kötülük yapmayı hedeflediğini düşünme’ anlamlarında ele alınır.

İnsanoğlunun insanlara, yaşananlara belli bir temkinlilik içinde yaklaşması doğal ve olması gereken bir şeydir. Fakat farklı düşünmeyi gerektirecek bir kanıt olmamasına karşın bu temkinliliğin şüpheye dönüşmesi, her şeyin altında bit yeniği aranması psikolojik olarak değerlendirilmesi gereken bir duruma işaret eder. Yersiz şüphenin giderek sabit ve sarsılmaz bir inanç haline gelmesi ise bir sanrının söz konusu olabileceğini düşündürür.

Kuruntu ise daha çok ‘tasalanma’ ve ‘olacağı varsayılan ya da olan bir şey üzerine yersiz yere düşünüp durma’ anlamında kullanılır. Kuruntu kişinin yaşamını olumsuz etkileyecek derecede değilse çoğu zaman her hangi bir ruhsal bozukluğun işareti değildir. Ruhsal sorunlar içinde en çok depresyonda ve obsesif kompulsif kişilikte gözlenir.

Bu sözcükler günlük dilde bazen emin olamama, tereddüt etme, ikircikli kalma anlamında da kullanılabilmektedir. Ancak burada bu özellikler daha çok kararsızlık çerçevesinde ele alınmıştır.

Kısa ve Öz Bilgi

  • Özgüven eksikliği insanların aşırı şüpheci olmalarına neden olabilmektedir.